Waarheid van de Schrijver

Ongeloofwaardige waarheid kan kloppen zodra de schrijver deze fictief maakt als een refrein dat zichzelf zingt en daardoor haar doel raakt. Jouw snaar.
Hoe vaak is er een melodie in je hoofd waarvan je de componist niet kent?
Halve waarheid. Je weet dat het klopt en toch herken je de basisgegevens niet.
Je neuriet. Je voelt het ritme. Het lied blijft fantastisch zolang je je de tekst niet herinnert.
Op het moment dat je de tekst feilloos meezingt gaat je volume omhoog. Je wordt zelfverzekerd.
Zodra je de naam van de tekstschrijver ongevraagd gaat verkondigen weet je dat je de betoverende fictie tot logica hebt versaaid. Het geluid zal nooit meer bewonderingswaardiger zijn dan in haar oorsprong. Jouw ontdekkingsfase. De glans is door waarheid verworpen.
Als ik dus iets schrijf waarvan jij denkt dat het niet klopt, laat je dan meevoeren en golven, drijvend op halfware woorden van gezang. Laat je niet wakker schudden door zinloze waarheid. Een waarheid die verzonnen is. Kijk naar de luchten boven je. Ze zijn niet blauw. Je ziet ze zo.

Kunstgreep

Tijd en ruimte verwikkelen, verwisselen. Het is gereedschap voor de schrijver. In werkelijkheid onmogelijk, in een verhaal kan het de prikkel zijn tot wezenlijke fictie.

Het inslikken van woorden, verbergen. Het is een verdwenen sleutel voor de lezer. Het onzichtbare wordt waarheid. De zichtbare zinnen kunnen de ware gebeurtenis verhullen.

In de muziek kennen we de rust waar geen noot gespeeld wordt, geen klank gehoord. In die korte pauze zit het ware ritme.

Rots in Zee

image

image

Rots in zee door drijfhout omsingeld
Rond en glad geslepen vergeten tijd
Eeuwig bewogen vreemde mens
Verliest verloren wens haar heden kwijt
Sijpel verlangen gekoesterde droom
Ver van tranenstroom gelukkig verdriet
Op gang gebracht verlengstuk van verbeterd leven
Bitterheid verzonken knielend op haar berg in zee
Dreef verdronk zij in d’hoge diepte mee

Aardbeien op Aruba

image

De Arubaanse brunch met aardbeien was een begin van het twaalfde jaar na een verlichte nacht. De rode hap was al even verfrissend als de daaraan voorafgaande duik in het heldere bad waar bladeren vaarden op bedriegend lichtblauw water. Leafs in January, nieuwe gedichten van deze eeuw en meer berichten van Jan. Bon anja nobo.

NaNoWriMo 2011

Op 1 November begon ik met de uitdaging om 1 boek 

te schrijven in 1 maand, National Novel Writing Month.

Vandaag, vier dagen voor de eindstreep voldeed ik aan

de enige voorwaarde: 50.000 woorden.

Ik ben op 1 November onvoorbereid in de uitdaging

gedoken. Zelfs het plot had ik niet, juist niet, om het

zuiver te spelen. Het experiment is gelukt.  

Ontgrendelen

image

Als ik denk aan openen zie ik vele verschijnselen. Elke waarneming heeft kenmerk en effect. Een slot ontgrendelt en de deur gaat open.

Het schrijverschap kent dat ook. De poort. Volgende maand volgt een experiment. Een draaideur. Draai ik door en smijt de middelpuntzoekende kracht me door roeien en ruiten of verlaat ik vliedend het podium?

Niets is zeker totdat het gebeurt. Een gebeurtenis ontgrendelt de mogelijkheid tot ontwikkeling. Een kans noemen we dat.

Een kans kun je grijpen. Een kans kan je knijpen. Begrijpen zul je dat niets zeker is totdat het verleden tijd is. Ik schrijf toekomstige tijd.

Daarbij vermijd ik niet wat was. Ik splijt de paden die vergankelijk zijn.