DUTCH SKETCHES ~ III

OPEN EN DICHT

 

nieuw

herboren

ritme

niet storen

open dicht

volg zicht op

huilend gezang

kind richt zich

regelrecht gedicht

~

lig leeg laag

zweef hevig

vaag stevig

braaf bloemen

graaft gat

boom groeien

bevend kaatst

tussen takken

mens grens wens

~

kist ogen dicht poort open

kurk ligt hoort niks mist mededogen

redenen lopen ver uiteen

stenen vallen hopen alleen

soms, niet vaak genoeg

zwoegt kaak gewricht

zwicht tong verplicht

sticht spraak sprong gericht

eenheid

~

schoonheid zit binnen

binnen in mij

liefde straalt

een bloem verdwaald

in pure zuiverheid

neergedaald in mij

beauty inside

inside of me

love shines

lost like a flower

of pure innocense

landed somewhere in me

~

drijfveer stimulans

bewust dansend woord

tegelijk lanceert voort

te kust en te keur

d’open deur rijk aan kans

samen door open ramen

walsend op accoord

even onbewust zweven

~

een uit duizend

en suizend in mijn oor

hoor ik je nog storend

maar liefkozend als

wie je was

een uit duizenden

ruisend in mijn hoofd

voel ik je nog boven

(en) aanwezig in mijn zijn, pa

je

was

weergaloos vader

je

bent

ontzettend goed

en ook geweest

~

maan zonder wind

vader zonder kind

ster zonder licht

moeder dit gedicht

vrees zonder zweet

dood zonder leed

zon zonder mens

moeder dit gedicht

~

water stroomt

leven stroomt

over doden in een

gat

water stroomt

leven stroomt

onder torens die ik

niet vergat

~

het leven is

het leven is

het leven is

is het leven

is het leven

is het leven

al is het

al is het

al is het

het is

het is

het is

is het

is het

is het

‘t

vergist

zich

na

zeventig

~

gewist wis en zeker

werd gedacht

echter wie wist

waar de klepel is

was er een

dan zochten we

weloverwogen

naar spleten of kloven

tepel waaraan we zogen

maar nimmer zal men weten

immer voelen

meters die we kroelen

nachten woelen

woorden die bedoelden

~

naar jou

gedreven

door oceaan vol

jaren en ogen

staren de mijne

nu dol in antwoorden

die ik wou

~

overigens vreemd

vurig en vaag

het verkeerde getover

van fruitrestant

of overig pover gedrag

zo ver van Engelse kusten

waar ik vernam van gemiste

duisternis, de schaduw

achter haar ogen

~

harteloos klotsend

drijft, golft emotieloos

onderdoor verlangen

snerpend tussen tenen

muteert, weert af windhoos

bovenlangs gezang

scherpe band, kussen

stenen

nergens vandaan

niet bang

rusteloos, trots verdwenen

~

huid verbrand, traag

hoewel lichtsnelheid haar trof

de zon

langzaam dood

hoewel pijlsnel geraakt

het hart

~

open en dicht

alles beweegt

het gedicht

feilloos veegt het

steeds weer

alsof het de bezem koos

om woorden hoop te geven

te herleven na een verstrooid wezen

van stof

in gedaante ontploft neer

gevallen

~

liet glijden dingen

niet te vermijden

liet los bedrog

zingen zal vogel

door dal of dood

och, liet vliegen

alles mogelijk mocht

niets zo zijn

weer of wind

orkaan komt op pad

van liederen, vond

vindt

~

kijk

naar boven

naar daar

boven

waar het schijnt, fel

zie

de ster die staat, aan

de hel gehaat, de maan

nachtblauwe hemel

~

aanwezig ziel elke maand

afwezig onbestaand, want

welke ziel hier

viel door de mand

daar waar staande hield

fier parmantig

gedaante

geknield

~

schelp verhuist vaak

keert weder waar hoort

raakt oorsprong

deint niet altijd terug

~

bestemming destinatie lot

beklimming perfectie God

kunst vormt komt

kleur kruipt geurt

kruid onder huid

stil verscheurd

enorm geluid

beschikking van wil

van binnen uiting

my destination

my hill

~

schemering ziet

tering naar nering verliet

duister verlaat spookstad regen

dageraad baadt in huiver

kat verliest haar snort spint

heksen bezems torens

bliksem schichtig veegt

stort neer meer wind geeft over

krachten der natuur

uur haloween breekt aan

stokstijf blijf staan nader

masker zwarte vader

trek degen tegen zie

tover fantasie

~

ontkurken wijn

open zijn

draagt ons mee

vaagt ons weg

leeft overal

zegt waar

zal nooit echt

gooit zand

ogen blind

~

traagheid snelt haar toe

langzaam spuit tijd haar speren

geen wezen zal ze weren

niets knelt haar ziel

laat me en wacht

tijd is slechts fragiel

smacht ik en baad in iets

dat niet bestaat

~

scheef recht

wat stevig echt

geef vecht

wie hevig gehecht

leef geknecht

waar beef ik slecht

beleef

bleef ik beleefd

~

nieuwe periode

een onderlinge code

tijdperk, verlaat het sterk

straatlengte van lente volgt

in engte een volgend consensus

vijand en kus golven onbewust

jaar verstrijkt vol levenslust

~

open was wat dicht zal zijn, zwoeg

nooit verstikt in zwetende pijn

ga voort in harmonie

gij koord van melodie

zonder maat of ritme

zegt dit me genoeg

~

als begin en eind elkaar raken

beginnen ze samen een einde

dat begint als een kind

in vogelvlucht ontrukt aan tijd

afstevend op een nieuw begin

ergens middenin

leverend een einde

zonder einde met begin

 

OPEN DICHTEN

~
is dit geen afwezige stoel die niet leeg is

is de aanwezige schaduw niet volledig

ledigheid is er niet zolang leegte gemist

zij ontmoet zich

de echo

in het doolhof

van de poeet, hoor

zie poezie, haar vorm

van fluwelen schaduwen

onleesbaar

het niets dat nietig lijkt

maar al is wat is

vertrokken verblijft

waar meer uw worm aarde verlaat

daar zeer al uitgang haar openbaart

labyrinth gillend getuige toch stil

klinkt zij oorverdovend, luid

de wil

~
anders, was ik als ik

anders, ben ik nu ik

indien zou zijn

hoe was dan

geen man

kan weten

wat ik wou

geen vrouw

verzwijgen

om welk berouw

vraag waarom

antwoord te krijgen

anderszins gestoord

dan ook door horend woord

verstoken van wat

ik wou

~
debuut spuwt

woorden wenselijk

iemand onwetend waarheen

vandaan zijn ze ontvallen aan

niets besteed dan dit heelal

oerkreet voorheen

~
verborgen ligt wond

open dichtend bewaard

gapend op zicht leert

slechts kern geheim

gedicht, gaat

gezegde verhullend

wat leegte benoemt

letteren vullen, de hemel

schuilend licht

kwetsbaar in stilte

gedoemd, witte

sporen onzichtbaar

gaan draven, hoeven

geen galop, hoe onmetelijk

hun droevenis

stop

~
zielen die dromen lezen

in kleur en zwartwit

impulsief de melodie

bewogen buigen zinnen

zintuiglijk zonder zich te tonen

onachtzaam observerend

‘t onderbewustzijn

 

~

motivatie muteert verlossend

waardevolle stemmen

onlosmakelijke stemming

aangeboren geleerd

aanpassing veert

prestatie fluctueert, ingrijpend

gepakte drang

verwaterd gedwongen, voortgestuwd

aderlijk bebloed

forceert ze soms macht

haar wil verkracht, ontmoet

drijvende tijd

claimt onbestaande

werkelijkheid

~
vurige genadeklap

vluchtige vleugels

lucht hapt, vormt

gevonden leven, laat

spoorloos waarheid

achterwege, rusteloos

de zucht

brekend staal breekt

harten huilend geluid

wreekt nimmer, haalt

chaos uit

falende diepte

~
zwevend syndroom levert

fladderende stoom, genoegen

heelt en vreet, ingewanden

hangen bevend, rots kalend droeg

landschap verliet mijn ogen

klein dwalend

volgt langzaam de rivier, handen

grijpend knellend in bedwang

de fijn spelende spleet

gezang fluit mijn hoofd

splijtend in twee

~
massaal vertrok menigte

massaal puur gedrang

vertrok kolossaal mens

doelloos verdronken

eigenlijk bang

stuurloos sinds vertrek

wist geen individu

reis eindigt nu

~
plots ontwaakt

stuiten literaire rotswanden

schuivend langs

ruimte, gevangen

verwrongen delen

doolhof beweegt

steeg verwikkeld

muur van letters

stort neer keert

herbouwt zin, vouwt

dimensie binnenstebuiten

bolle wangen vol zuigen zuurstof

ruiten blazen glazen fantasie

gangen in

geen zin

ontbeert lof

~
weet

peinzend zweet

geur haar ziel

ruik

zwanger buik

deur achilleshiel

dicht open op slot

wanhopend kapot

vergt wat morgen lijkt

vandaag al blijkt

haar spiegel

jij

~
zonnende maan

zakt wolk vandaan

schemerend licht

stijgt nacht bovendien

gedicht jou gezien

parallel zacht schuint

laag of fel

glanzend koper gestaag

hemels hel

drinkt zout brengt zand

jouw avondhand

~
verloren gevechten onder water

gewonnen gedachten later

geheugen vraagt

knaagt geeft weinig terug

ooit stevent een schip

herinnering stug gekooid

velden met branding bestrooid

is het er

niet ver van nooit

~
gillend geel in ogen

schijnend of bedrogen

verblind verwacht volkomen

dag mag stralen godin

dromen taal blinken staal

harde zin verzachte pijn

bracht brein benard naar

haar refrein

~
oogappel kaneel, fruit

hoeveel gedoogd, ge-uit

huid kippevel ontroerd

hart kloppend ontvoerd

snel start, ontpopt

hoop verlangen verstopt

hangend over verleden

sneed scherp heden

haar toekomst

haar leven

~

ode epos helden

toevalligheid, niet zelden

lied geld zwaard, pistolen

geweld paard idolen

zwarte hartstocht in ‘t donker

verscholen, donder

zonder bliksem brak ’em

in m’n jongensogen

~
leven bedacht

spiegelbeeld  vertraagt

dag na dag haast, even

viel nacht, steelt

heel subtiel aandacht

tekent figuren verstrijken

uren naderen tijd

onberekend kijken, naar vader

en zoon strijdloos samen

daar

~
klam verbrande stam, hitte

takken vlam, zitten

mieren vliegend overal, hier

hal windstil klampt vocht vast

huid vel vlamt bast

droog te droog houdt wat trilt

avond koud, hoog geluid

buiten buik, ritme verhit

t-shirt

wit

~
naar vrijheid

streven

vechten

verlangen

in hoop

geloven

strijdend

beloven

dromend

overwinnen

nieuw

beginnen

in vrijheid

~
schelp der natuur

jouw vorm, uurwerk

van vloed, van eb

liggend verlegen

in zanderig web

bodemloos geloof

in vis, zee, in mens

vertrouwen is

bewegen mee, met

wat je niet bent

~
welk woord schiet

tekort, ziet

lange rij, lange reis

hongerig fort

Aphrodite lief te

hebben, liefde

diepe steppe onbegrensd

gewenst

~
zoete ogen kind

bijt zuur, vind

je geluk tevergeefs

geef zwakte, jezelf

helft van je bestaan

in rook opgegaan

ruik geur jou ontgaan

opdat overig helft

jouw maan

staan zal

voller

dan het meest ronde dal

~
geschiedenis geweest

als toekomst voor velen

al heden voor geest

gevangen eigen fouten

stout streven naar bestaan

binnen muren

vergaan

innerlijke strijd

verloren

alle levende uren

~
planmatig bagger braken

haat verkondigt verhult

brult boert brandschoon

ware het de toon

gewaad van smaad

wakend staren kwaad

kan slagroom smullen

zullen dromen slapen

liefdevol wapen

ontladen

~

blote botten brengen

bizarre beelden

druilig de dag

zag frisse lach

wonden heelden rottend

boze honden bonden eng vast

onbelast tasten in duister

zuiver ziel steriel

zal leven zonder huiver

hevig

zijn achilleshiel

~
open dichten nader ‘t eind

open en dicht volgt rein

ander vers ander vrucht

fruit onder huid gaat open

moet uit, staat nadert rent

antilope

mag onderhand hopen

want dag en nacht

vloog vleermuis zigzag

door regen en dal

zal overstag oreren

appels peren

~
geen gedicht gaat graag

witte vlakte stoppen

gedicht laat graag

harten kloppen

zal graag

zich ontpoppen

graag

vurige vlinder

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s